Partij van de Arbeid HG

uw lokale partij als het er echt om gaat

WERKGROEP HUURDERS
Nieuwsbrief No. 37

 

 

Tweespalt in corporatieland

Afgelopen zomer hebben 23 corporaties, waaronder 5 Amsterdamse, aan Minister Ollongren een Manifest Passend Wonen aangeboden. Daarin stellen zij een fundamentele stelselwijziging voor, die weinig heel laat van de rechtszekerheid voor huurders. In de kern is het plan om van een sociale huurwoning een voorziening te maken, vergelijkbaar met bijvoorbeeld de daklozenopvang of een blijf-van-mijn-lijfhuis.

Een aantal kleinere corporaties uit de kop van Noord-Holland en uit Utrecht is dit in het verkeerde keelgat geschoten. Zij hebben gereageerd met het Pleidooi “Een huurwoning: geen voorziening maar een thuis.”

Wij hebben al vaker geruchten vernomen over kleine corporaties die moeite hebben met de afdwalingen van hun grotere vakbroeders. Dit is de eerste keer dat het ongenoegen aan het daglicht treedt. Wij zijn daar blij mee. De grote corporaties zijn níet de bondgenoten van hun huurders. Zij doen aan zelfdestructie. Het is goed dat andere, waarachtig sociale verhuurders daar nu publiekelijk afstand van nemen. 

Pamflet Inbreuk Huurrecht

Ook de huurdersorganisaties van alle grote Amsterdams corporaties zijn met een pamflet gekomen waarin zij zich tegen de snode plannen keren. Hieronder nemen wij de tekst ervan vrijwel integraal over: 

De Amsterdamse huurdersorganisaties voelen zich overvallen door het Manifest Passend Wonen (...). De alarmbellen bij huurders zijn afgegaan (...).

Wat willen de corporaties?

De corporaties verzoeken de minister om een wettelijke basis te leggen voor een door hen voorgestelde inbreuk op bestaande huurcontracten van huurders. Doel is de huurders die volgens de normen van corporaties te goedkoop wonen naar hun inkomen of te groot naar hun gezinssamenstelling, financieel de pin op de neus te zetten, zodat zij gedwongen worden het huurcontract van hun woning op te zeggen. De corporaties noemen ‘te goedkoop’ of ‘te groot’ wonen ‘scheefwonen’. Dat ‘scheefwonen' moet volgens hen aangepakt worden om doorstroming op de sociale woningmarkt mogelijk te maken. Doorstroming betekent in de praktijk dat individuele huurders plaats (moeten) maken voor andere woningzoekenden.

Wat staat de huurder te wachten?

Huurders van sociale huurwoningen moeten elk jaar gaan bewijzen dat zij nog ‘passend wonen’; passend naar inkomen en/of passend naar gezinssamenstelling. Als dat volgens de corporaties niet meer passend is, kan in een paar stappen de zogeheten ‘huurkorting’ vervallen. Iedere sociale huurwoning kent een maximale huurprijs die volgens het puntenstelsel gevraagd kan worden. Het verschil tussen die maximale huurprijs en de huur die betaald wordt, noemen de corporaties ‘huurkorting’. Vervalt die ‘huurkorting' dan is de realiteit in Amsterdam dat de huur voor de meeste sociale huurwoningen tussen de € 711,- en € 1.200,- zal bedragen. Het vervallen van de huurkorting betekent feitelijk een enorme huurverhoging. Huurders kunnen daardoor gedwongen worden om hun huurcontract op te zeggen, omdat de huur eenvoudigweg niet langer kan worden opgebracht. Van vrijwillig opzeggen laat staan van enige keuzevrijheid is dan geen sprake meer. Huurders worden verjaagd uit hun woningen en dat is ook de bedoeling.

Van huurcontract naar huurvoorziening

Deze door de corporaties voorgestane stelselwijziging van het huurrecht heeft tot gevolg dat het huurcontract het karakter krijgt van een voorziening. De huurder kan in de gehuurde woning blijven wonen zolang de huurder aan de voorwaarden van inkomen en/of gezinssamenstelling voldoet. Het huren van een woning in de sociale sector wordt hierdoor een gunst. Een verdergaande flexibilisering van het huurcontract ligt in het verschiet.

Vergaande inbreuk op privacy

Net als bij de inkomensafhankelijke huurverhoging zijn ook bij dit voorstel weer gegevens nodig die de privacy van huurders aantasten. Die inbreuk zal met dit voorstel zelfs nog groter zijn. Waarschijnlijk zullen preciezere inkomensgegevens nodig zijn en daarnaast ook gegevens over gezinssamenstelling en mogelijk nog andere kenmerken van de persoonlijke levenssfeer. Er lopen nog rechtszaken over de inbreuk op de privacy bij de inkomensafhankelijke huurverhoging. Het is maar de vraag of een nog grotere inbreuk op de privacy juridisch overeind zal blijven.

Wat is het echte probleem?

De woningmarkt is volledig vastgelopen, zowel de koop- als de huurmarkt. (...).

De rekening gaat naar een beperkte groep huurders

Met het voorstel dat nu voorligt, worden de problemen op de woningmarkt onevenredig zwaar afgewenteld op een kleine groep huurders. Het tast de rechtszekerheid en waardigheid van huurders aan. Verder betekent het een onaanvaardbare inbreuk op het recht van huurders om hun eigen leven in te richten en een toekomst op te bouwen op één plek. Uiteindelijk zal dit ten koste gaan van de cohesie van buurten en samenlevingen. Met alle gevolgen van dien! Daarnaast wordt volledig voorbijgegaan aan het feit dat huurders een huurcontract hebben afgesloten waarbij een dergelijke inbreuk volstrekt niet te voorzien was. Wat is de oplossing?

  1. Veel meer bouwen en in een hoger tempo voor zowel de koop- als de huursector. Zorg dat de voorraad woningen op peil komt.
  2. De corporaties kunnen zelf sturen op woonconcepten en regelingen die het wel aantrekkelijk maken om te verhuizen, maar huurders daar niet toe dwingen.

Ontbreken wezenlijke invloed huurders op manifest!

Het Manifest Passend Wonen is zonder overleg met de huurders tot stand gekomen. De corporaties zijn inmiddels stevig aan het lobbyen bij de landelijke en gemeentelijke politiek. De huurders zijn de primaire belanghebbenden van de woningcorporaties. Hun belangen staan op het spel. Het is ongehoord dat verschillende vertegenwoordigers van woningcorporaties al doen alsof deze inbreuk op de rechten van de huurders een trein is die niet meer gestopt kan worden.

Conclusie

Het Manifest Passend Wonen pleit voor een fundamentele stelselwijziging van het huurrecht die op onevenredige wijze inbreuk zal maken op de woonzekerheid van individuele huurders. De rekening van falend overheidsbeleid komt bij een beperkte groep huurders te liggen en betekent voor hen een buitensporige last. Maar dat niet alleen; de voorgestelde stelselwijziging zal werken als een steen in de vijver en de gevolgen voor de leefbaarheid en de sociale cohesie zullen, zeker in de Randstedelijke gebieden, immens zijn. Deze inbreuk op de rechten van de huurders past zowel de overheid als de woningcorporaties niet en wordt door de ondertekenaars van dit pamflet als onaanvaardbaar gezien. Het tij moet worden gekeerd!

Arcade (De Key)

Bewonersraad Rochdale

Duwoners (DUWO Amsterdam)

HuurdersBelangenVereniging de Alliantie Amsterdam

Huurdersvereniging De Waakvlam (Ymere Haarlem, Haarlemmerliede, Spaarndam, Halfweg)

HBO Argus (Eigen Haard)

Huurders Ymere Amsterdam

Huurgenoot (Stadgenoot)

Er is ook nog goed nieuws 

Huisvesting van woonwagenbewoners

In mei 2017 heeft het College voor de Rechten van de Mens uitesproken dat het Rijk als bedenker van het zogeheten uitsterfbeleid een verboden onderscheid maakt tussen woonwagenbewoners en overige woningzoekenden. Enige weken later verscheen het rapport ‘Woonwagenbewoner zoekt standplaats’ van de Nationale Ombudsman. Vervolgens heeft het Rijk samen met woonwagenbewoners, de VNG en een twintigtal gemeenten een nieuw Beleidskader gemeentelijke woonwagen- en standplaatsenbeleid opgesteld. In het nieuwe beleid staat de grondwettelijke zorg voor voldoende woongelegenheid voorop.

Sinds het verschijnen van het nieuwe beleidskader ontvangen we signalen dat her en der in het land gemeenten ermee aan de slag gaan: Den Haag, Amsterdam, Arnhem, gemeenten in Friesland en Drente. Een goede zaak. We horen het graag als u resultaten te melden hebt. 

De huurderscommissaris

Onze voorzitter heeft recent op Twitter gesignaleerd dat er weer Raden van Toezicht bij woningcorporaties zijn die geheel op eigen houtje, dus zonder enige betrokkenheid van hun huurdersorganisatie, op zoek gaan naar een nieuwe huurderscommissaris. De bedoeling is dan dat de huurdersorganisatie degene voordraagt waarvan de Raad van Toezicht vindt dat het een geschikte kandidaat is. Deze gang van zaken staat in onze ogen haaks op het recht van de huurdersorganisatie om een bindende voordracht te doen.

Naar aanleiding van de tweet is er vanuit de Vereniging van Toezichthouders bij Woningcorporaties (VTW) contact met ons opgenomen om te achterhalen bij welke corporaties het speelt. We hopen dat de VTW er korte metten mee maakt.

Naar onze smaak zijn er drie acceptabele mogelijkheden:

-       de huurdersorganisatie zoekt zelfstandig naar een geschikte kandidaat en laat zich daarbij ondersteunen door de Woonbond of een andere deskundige organisatie;

-       enkele bestuursleden van de huurdersorganisatie vormen samen met enkele leden van de Raad van Toezicht een gezamenlijke sollicitatiecommissie voor de zoektocht naar een huurderscommissaris;

-       enkele bestuursleden van de huurdersorganisatie en enkele leden van de Raad van Toezicht vormen een gezamenlijke sollicitatiecommissie die in actie komt bij élke vacature in de Raad van Toezicht. Op die manier bewaken zij gezamenlijk de evenwichtige samenstelling. Dit is hoe het gaat bij de Drentse corporatie Actium en diens huurdersorganisatie Met en veur mekaal (MEVM). Ideaal!

 

 

 


Top